Με λόγο αιχμηρό, πολιτικές αιχμές και σαφείς αναφορές στα προβλήματα του κλάδου, ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ Θύμιος Λυμπερόπουλος ανοίγει τα χαρτιά του σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για το παρόν και το μέλλον του ταξί σΕλλάδα. Μιλά για τις σχέσεις του κλάδου με την κυβέρνηση, τις ψηφιακές πλατφόρμες, την ακρίβεια, τις δυσκολίες επιβίωσης των επαγγελματιών οδηγών και την καθημερινότητα στους δρόμους της Αθήνας και της περιφέρειας. Παράλληλα, υπερασπίζεται τον κοινωνικό ρόλο του ταξί, καταγγέλλει πολιτικές επιλογές που όπως υποστηρίζει ευνοούν πολυεθνικά συμφέροντα και περιγράφει ένα επάγγελμα που βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΔΩΡΟ ΛΟΥΛΟΥΔΗ ΚΑΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟ
Κ.Λ.: Κύριε Λυμπερόπουλε, τι είναι ο ΣΑΤΑ;
Ο ΣΑΤΑ είναι ένας φορέας που βρίσκεται σε καθημερινή επαφή με τον κόσμο.
Κ.Λ.: Συνδικαλιστικός φορέας, κλάδος, πολιτικός. Τι ακριβώς είστε;
Ο ΣΑΤΑ είναι ένα συνδικάτο που απαριθμεί γύρω στα 13.700 άδειες και ιδιοκτήτες ταξί. Είναι μια συνδικαλιστική οργάνωση. Φέτος έκλεισε τα 100 χρόνια ιστορίας στη χώρα μας, μια ιστορία γεμάτη αγώνες επιβίωσης, που μέσα από τον δημόσιο τίτλο που έχει, ουσιαστικά ο κάθε επαγγελματίας είναι αμισθί υπάλληλος του δημοσίου, γιατί τα πάντα τα ορίζει το Δημόσιο.
Το συνδικάτο κατόρθωσε να επιβιώσει μέσα από δύσκολες συνθήκες, που πάντα τα μεγάλα συμφέροντα θέλουν να καταπιούν είτε από την κατανάλωση είτε μέσω των ΙΧ και των εφαρμογών των πολυεθνικών.
Δυστυχώς, φέτος πέρασε ένας νόμος που είναι καταστροφικός για το επάγγελμα μας. Ομως είμαστε εδώ για να αγωνιζόμαστε και να επαναφέρουμε την κατάλληλη στιγμή με κατάλληλους αγώνες, ξανά τα πράγματα εκεί που πρέπει.
Κ.Λ.: Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζετε;
Παρότι το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού ήταν υπέρ των αιτημάτων του κλάδου, ο κομματικός μηχανισμός ψήφισε τον νόμο του κ. Κυρανάκη. Γι’ αυτό εμείς μοιράσαμε στην περιοχή πάνω από 15 χιλιάδες φυλλάδια, στους ψηφοφόρους του για να αποδείξουμε ότι το ταξί εξυπηρετεί την κοινωνία.
Με κάθε τρόπο ο κ. Κυρανάκης θέλει την κοινωνία και τον πελάτη μας να τον πάει σε ιδιωτικά συμφέροντα τύπου πολυεθνικών με ΙΧ αυτοκίνητα.
Νομίζω ότι τον πόνεσα τον κ. Κυρανάκη πολύ, γιατί δεν είναι να κάνεις μόνο απεργίες. Πρέπει και να μιλάς με την κοινωνία και να συνδέεις τα προβλήματά σου με την υπόλοιπη κοινωνία. Αυτό σημαίνει συνδικαλισμός. Ολη την κοινωνία την απασχολεί ένα πράγμα: ότι δεν μπορεί να επιβιώσει. Ο δικός μου πελάτης, είναι ο πελάτης ο φτωχός, ο μισθωτός, ο μικρομεσαίος, ο συνταξιούχος. Αυτοί πλέον έχουν φτάσει σε ένα αδιέξοδο πρωτοφανές που δεν βγάζουν την 15η μέρα του μήνα. Τι θα στερήσουν πρώτα από την εξυπηρέτησή τους;
Το ταξί. Δεν τους είναι τόσο απαραίτητο όσο είναι το να μπορέσει να έχει ψωμί στο σπίτι του ή να έχει ένα κιλό κρέας ή το γάλα για τα παιδιά του. Γι΄ αυτό και ο ταξιτζής ζει μια φθίνουσα κατάσταση με αιτία την πολιτική της κυβέρνησης.
Θ.Λ.: Κύριε Λυμπερόπουλε, αναφερθήκατε πριν στα συμφέροντα, βάλατε και τις ψηφιακές πλατφόρμες σε αυτή τη διαδικασία. Η ψηφιοποίηση της ζωής μας είναι ίσως αναπόφευκτη. Οι ψηφιακές πλατφόρμες ως προς τα ταξί είναι παρούσες. Εσείς λέτε ότι είναι θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού. Μήπως είναι και μια εξέλιξη στη ζωή;
Ισαίσα εμείς δεν είμαστε απέναντι στις πολυεθνικές πλατφόρμες. Είμαστε απέναντι στη μη νόμιμη λειτουργία. Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε βγάλει ένα νόμο που ακόμη ισχύει και η κυβέρνηση με ευθύνη του κυρίου Πιτσιλή δεν το εφαρμόζει.
Θ.Λ.: Ποια είναι η παρανομία;
Ο νόμος λέει ότι οποιαδήποτε πολυεθνική με ταξί, όχι με ΙΧ, μπορεί να έρθει εδώ να δουλέψει. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει πει πως δεν μπορεί να παρεμβαίνει στο τιμολόγιο το ΙΧ. Πρέπει να εγγραφεί λοιπόν στο υπουργείο Μεταφορών ως διαμεσολαβητής, ως εταιρεία μεταφοράς, να τηρεί το τιμολόγιο η εφαρμογή.
Θ.Λ.: Πώς εννοείτε ότι δεν τηρεί το τιμολόγιο; Είναι πιο ακριβό ή πιο φθηνό;
Δεν τηρεί καθόλου το τιμολόγιο. Δίνει προσφορές στον πελάτη. Αυτό είναι αθέμητος ανταγωνισμός για να πάρει τον πελάτη. Μετά αυξάνει τις τιμές. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο λέει πως είναι υποχρεωμένο το όχημα να τηρεί το τιμολόγιο και κανονισμό λειτουργίας.
Θ.Λ.: Υπάρχουν λοιπόν νομικά ζητήματα. Υποθέτω ότι έχετε προσφύγει στα δικαστήρια.
Δεν έχουμε πάει δικαστήρια. Τι να πάμε με δικαστήρια; Οι πολυεθνικές είναι αδερφές υπάρξεις του κυρίου Μητσοτάκη που δεν ενδιαφέρεται για την κοινωνία καθόλου.
Θ.Λ.: Αν δεν πάτε στο δικαστήριο πώς θα αντιδράσετε;
Υπάρχει νόμος. Εμείς θέλουμε να εφαρμοστεί ο νόμος που πέρασε το 2019 με τον υπουργό Οικονομικών τον κ. Τσακαλώτο, το οποίο μάλιστα το είχε εισηγηθεί μετά από επαφή μαζί μου ο κ. Πιτσιλής.
Η Γραμματεία Εσόδων αφήνει να φεύγει το χρήμα στο εξωτερικό, όχι να πληρώνεται εδώ. Ο νόμος λέει να αφήνει την προμήθεια ο ταξιτζής εδώ, όχι να παίρνει όλο το ποσό να το πηγαίνει στο εξωτερικό. Χάνει δισεκατομμύρια η χώρα μας.
Θ.Λ.: Θέσατε οικονομικά ζητήματα, νομικά, διαδικαστικά. Ταυτόχρονα ένας σημαντικός κόσμος επιλέγει τις πλατφόρμες. Μήπως τις επιλέγει για υπηρεσίες που παίρνει, τις οποίες θα πρέπει και εσείς να υιοθετήσατε; Γιατί τους επιλέγει ο κόσμος;
Δημιουργήσαν ένα μεγάλο κοινό μέχρι το 2018 από τα ΙΧ. Μέχρι το 18 δούλευε παράνομα η Uber με ΙΧ. Χιλιάδες κόσμος.
Θ.Λ.: Αρα λέτε ότι δημιουργήθηκε μια συνήθεια.
Ναι, δημιουργήθηκε μια συνήθεια εσκεμμένη. Τους είχαμε δικάσει πολλές φορές, αλλά δεν σταματούσαν. Πάνω από 200 δικαστήρια είχαμε κάνει πριν το 2018 που πήγαιναν με ΙΧ. Τώρα, το νομοσχέδιο που έφτιαξε ο κ. Κυρανάκης επαναφέρει ουσιαστικά μέσω των πολυεθνικών το ΙΧ, κόντρα σε όλες τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες.
Το πρόβλημά μας ήταν το 2020 όταν παρενέβη η κυβέρνηση με κομματικά κριτήρια και αλλοίωσε μέσω των εκλεγμένων στην Ομοσπονδία και τον ΣΑΤΑ. Εγινε κανονικό πραξικόπημα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Η ομοσπονδία παρέμεινε στον έλεγχο της κυβέρνησης.
Κ.Λ.: Αυτό έγινε με εκλογές, όμως, τα μέλη μεταξύ τους.
Οχι. Πραξικόπημα έγινε. Ετσι. Κάλεσε την πλειοψηφία των συμβούλων και τους «έψησε να φάνε τον Λυμπερόπουλο», αλλιώς δεν θα τους έδινε τίποτα. Με αυτά όμως δεν ασχολείται ο κόσμος και δεν τον απασχολούν.
Θ.Λ.: Πάμε ξανά στο ζήτημα της ποιότητας παροχής υπηρεσιών. Υπάρχουν οδηγοί πολύ εξυπηρετικοί, με καθαρά οχήματα, aircondition κ.λπ. Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις που είναι κακή η εμπειρία του πελάτη. Δεν πρέπει να ανέβει η ποιότητα της παροχής υπηρεσιών;
Υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε. Δυστυχώς, όμως, η κυβέρνηση και ειδικά για τον κ. Χρυσοχοΐδη, έχουμε κάνει ακόμα και απεργίες για τα γκέτο που έχουν δημιουργήσει στην Αθήνα.
Θ.Λ.: Γιατί στον υπουργό; Δικό σας ζήτημα δεν είναι να βελτιώσετε τις υπηρεσίες σας;
Εμείς δεν έχουμε κανένα δικαίωμα ελέγχου σε κανέναν. Δεν αποφασίζουμε εμείς. Κάθε ταξιτζής μπορεί να καταγγείλει έναν πελάτη ή να καταγγείλει τον ταξιτζή οποιοσδήποτε στο πειθαρχικό συμβούλιο του κράτους, της περιφέρειας.
Θ.Λ.: Αρα λέτε πως δεν έχετε δικαίωμα να αξιολογήσετε την ποιότητα των υπηρεσιών ή να επιβάλετε κάποια μέτρα;
Οχι, δεν μπορούμε να επιβάλουμε τίποτα. Ακόμα και μέτρα που επιβάλλουν οι συνεταιρισμοί για κακές συμπεριφορές κάποιων ανθρώπων, τους πηγαίνουν στο δικαστήριο και τους αποκλείουν από τη δουλειά για ένα μήνα γιατί έκανε μια παράβαση ή πήρε παραπάνω χρήματα. Ο θύτης πάει στο δικαστήριο και δικαιώνεται.
Θ.Λ.: Είναι σημαντικό αυτό που λέτε γιατί υπάρχει κόσμος που έχει παράπονα, εκ των οποίων αρκετά τα δέχεστε, αλλά δεν μπορείτε να κάνετε κάτι πέρα από το να συμβουλεύσετε την κυβέρνηση.
Και δεν κάνει και συναντήσεις μαζί η κυβέρνηση. Είμαστε ένα μεγάλο σωματείο που έχει τόσο κόσμο, είναι το 55% του κλάδου, σε όλη Ελλάδα.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να λυθούν, γκέτο με τσιγγάνους, κακοί Ελληνες, πιάτσες όπως το Μοναστηράκι και το Αεροδρόμιο.
Αυτά χρειάζονται συνεργασία. Να μας ακούει ο κάθε υπουργός για να ξέρει πού μπορεί να χτυπάει, όχι να πάει να χτυπάει μια παράνομη στάθμευση για ένα λεπτό. Αυτά είναι γελοία πράγματα. Εξαντλούν εκεί την αυστηρότητα και όχι εκεί που πρέπει.
Επίσης, στη Γερμανία, το συνδικαλιστικό όργανο της κάθε πόλης έχει δικαίωμα να λειτουργεί ως ελεγκτής και να τιμωρεί με προειδοποίηση τον κάθε οδηγό. Αν δεν δουλεύει σωστά, αν δεν έχει φτιάξει το όχημά του κ.λπ.
Θ.Λ.: Κύριε Λυμπερόπουλε, εσείς έχετε εισηγηθεί κάποιο μέτρο και το έχει αρνηθεί η κυβέρνηση; Με ποια δικαιολογία;
Ούτε συνάντηση δεν μας κάνει. Υπάρχει ένα μπλοκ από την κυβέρνηση, ειδικά στον πρόσωπό μου. Η μόνη κυβέρνηση και ο μόνος αρχηγός κόμματος, που έχει πάρει μία θέση απέναντί μου και έχει δώσει μία εντολή να μην με βλέπει κανένας υπουργός.
Τα πραξικόπημα που έγινε το 2020 ήταν με εντολή Μητσοτάκη. Το 2018 φτιάχτηκε ένας εκπληκτικός νόμος και όταν άλλαξε η κυβέρνηση τον κατήργησαν. Ηθελαν τα ΙΧ να δουλεύουν και οι πολυεθνικές με παράνομο τρόπο.
Κ.Λ.: Εσείς νιώθετε όμως ότι έχετε κάνει κάπου λάθος; Εχετε κάνει μια αυτοκριτική;
Κανένα. Εγώ υπήρξα πολλά χρόνια υπεύθυνος μεταφορών της Νέας Δημοκρατίας από εποχής αντιπολίτευσης του κυρίου Καραμανλή και εκλεγόμουν από τους πρώτους στην Κεντρική Επιτροπή.
Κ.Λ.: Πάμε στην καθημερινότητα. Ο πολίτης πιέζεται, εσείς λέτε πως υπάρχει μεγάλο κόστος λειτουργίας. Ποιες θα ήταν δίκαιες τιμές;
Η τιμή είναι δίκαιη, το ζητήσαμε πριν από χρόνια. Πήραμε μια αύξηση στο 2022 μετά από 12 χρόνια.
Την τιμή τη ρυθμίζει το κράτος, όχι εμείς. Δεν είμαστε ΙΧ να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Το ΙΧ δουλεύει και παίρνει όσα θέλει και δεν δηλώνει τίποτα. Είχαμε ζητήσει επίσης μείωση στον φόρο κατανάλωσης. Δεν μπορούμε να αντέξουμε αυτή την ακρίβεια. Και να αυξηθεί η τιμή, δεν θα μπορεί ο πολίτης να πληρώσει. Και φανταστείτε έχουμε το χαμηλότερο τιμολόγιο στην Ευρώπη.
Κ.Λ.: Αν είχατε το δικαίωμα να νομοθετήσετε, ποια μία αλλαγή θα κάνατε;
Ο φόρος κατανάλωσης θα ήταν. Δεν με παίρνει τώρα να αυξήσω την τιμή, γιατί δεν μπορεί να πληρώσει ο πελάτης. Μετά της 15 του μήνα μειώνεται κατά 40% η δουλειά μου. Και μιλάμε για την Αθήνα των 5 εκατομμυρίων. Φανταστείτε στις άλλες πόλεις που τρομάζουν να βρουν κούρσα την ημέρα. Εχουν αρχίσει και παραδίδουν άδειες στην περιφέρεια, γιατί δεν έχουν δουλειά.
Με το τεκμαρτό εισόδημα στις 33,5 χιλιάδες σε μισό αυτοκίνητο που δεν βγάζει ούτε δύο χιλιάδες, πώς θα πληρώσει ο ιδιοκτήτης; Αρα παραδίδουν τις άδειές τους. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των ισοπεδωτικών μέτρων.
Κ.Λ.: Πού αρχίζει, όμως, πού τελειώνει το δικαίωμα της διαμαρτυρίας και πού αρχίζει η κοινωνική ευθύνη; Γιατί πολλοί αναγνωρίζουν τα αιτήματά σας ως δίκαια, αλλά θέλουν να κυκλοφορούν κιόλας.
Εχουμε καταφέρει και είναι μαζί μας όλος ο ελληνικός λαός, γιατί περνάει τα ίδια. Το έχουμε περάσει στην κοινωνία. Σίγουρα όμως δεν είναι και απεριόριστη η δυνατότητά μας να κάνουμε απεργίες συνέχεια. Κάναμε πολλές απεργίες τον τελευταίο καιρό, όμως τώρα σταματήσαμε και οργανωνόμαστε αλλιώς.
Παίζουμε το πολιτικό μας παιχνίδι καθημερινά και ενημερώνοντας τον πολίτη για όλα τα κακά που μας έχει φέρει και διογκώνοντας με θεμιτό τρόπο και τα προβλήματα που νιώθει ο πολίτης. Και το κάνουμε, όχι με βρώμικο τρόπο, αλλά μιλώντας για θέματα όπως τα Τέμπη ή ΟΠΕΚΕΠΕ ή οι υποκλοπές, καθώς πρέπει να ενδιαφέρον τον πολίτη αυτά τα θέματα.
Θ.Λ.: Κύριε Λυμπερόπουλε, αυτό όμως είναι δουλειά του συνδικαλισμού;
Ολα είναι προβλήματα. Το πρόβλημα είναι της κοινωνίας και αυτή τη στιγμή η κοινωνία δεν έχει να μπει μέσα στο ταξί.
Θ.Λ.: Η κοινωνία επιλέγει στις εκλογές κόμματα που την εκφράζουν για τα βασικά προβλήματα.
Εμείς, τα επαγγελματικά σωματεία που ξέρουμε όλα τα προβλήματα της κοινωνίας, προσπαθούμε να ενημερώνουμε τον κόσμο. Δεν υπάρχει ενημέρωση στη χώρα μας.
Θ.Λ.: Τι εννοείτε;
Είναι κατευθυνόμενοι. Αν δείτε στην τηλεόραση είναι κατευθυνόμενοι. Ποιος δεν το ξέρει; Εμένα με έχουν κόψει από όλα τα κανάλια. Περνάει τόσα ο κλάδος, ξεπουλάνε το επάγγελμα και αυτό δεν είναι θέμα των καναλιών. Μπορώ να αντιδράσω μόνο με απεργία. Ε, απεργία έκανα όσο μπορούσα.
Θ.Λ.: Πώς βλέπετε το μέλλον τα επόμενα 10 χρόνια στο ταξί; Πώς το βλέπετε το επάγγελμα;
Το ταξί δεν χάνεται, ειδικά σε μια πόλη σαν την Αθήνα. Η περιφέρεια όμως θα υποφέρει. Αν συνεχιστεί αυτό το πράγμα με την εφορία, θα υποφέρει. Πάρτε παράδειγμα την Πάτρα. Θα υπήρχε σοβαρό πρόβλημα αν δεν είχαν τα σχολικά το ταξί, τα οποία θα τα χάσουν από το ΙΧ και αυτά με τη λογική και πολιτική του κ. Μητσοτάκη. Αν δεν κάνω λάθος, γίνονται πάνω από 300350 δρομολόγια την ημέρα στην Πάτρα. Το πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικές έχουν τελειώσει τη βιομηχανία, τους μικρομεσαίους και τους καταναλωτές. Αν δεν υπάρχει εισόδημα, πώς θα χρησιμοποιήσει ο άλλος ταξί;
Θ.Λ.: Στο κομμάτι των ψηφιακών πλατφορμών και της εξέλιξης;
Εάν υπάρξει νόμιμη λειτουργία, δεν έχουμε πρόβλημα.
Κ.Λ.: Γιατί να εμπιστευτεί ένας πολίτης το ταξί και όχι την πλατφόρμα; Ποια είναι η απάντηση που δίνετε;
Στην πλατφόρμα να έρχεται ταξί όμως. Να δουλεύει με ταξί, όχι με ΙΧ.
Παγκοσμίως ξέρουμε τα μεγάλα προβλήματα που έχουν δημιουργήσει τα ΙΧ στις μεταφορές, πάρτε παράδειγμα την Uber, όπου έχουν καταγραφεί βιασμοί και σκοτωμοί.
Το ΙΧ είναι μέσο ιδιωτικής χρήσης. Εγώ είμαι δημόσιος υπάλληλος αμισθί που αποφασίζει το κράτος για τη λειτουργία μου και το πόσα θα πάρω.
Να μας επιλέγει ο πολίτης, γιατί ελεγχόμαστε και προσφέρουμε. Εσείς τι λέτε, ο ιδιώτης θα πάει τη γιαγιά μια μικρή κούρσα των 5 ευρώ; Θα εξυπηρετήσει αυτόν που έχει ανάγκη; Το ταξί είναι όπως το λεωφορείο και το τρένο.
Αν δεν υπήρχαν αυτές οι ανάγκες του πολίτη, θα είχαμε τελειώσει. Η κοινωνία δεν θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί χωρίς εμάς.
Drop Media | Ειδήσεις από την Ελλάδα Θύμιος Λυμπερόπουλος (ταξί): «Τα μεγάλα συμφέροντα θέλουν να μας καταπιούν» ΒΙΝΤΕΟ
