Σε μια τηλεοπτική εποχή γεμάτη υπερήρωες, το The Boys κατάφερε να ξεχωρίσει όχι επειδή παρουσίασε ακόμη πιο ισχυρούς χαρακτήρες, αλλά επειδή τόλμησε να τους απογυμνώσει από τον μύθο τους. Η σειρά του Eric Kripke μετατράπηκε γρήγορα σε παγκόσμιο φαινόμενο, συνδυάζοντας καταιγιστική δράση, μαύρο χιούμορ και μια αιχμηρή σάτιρα της εξουσίας, της διασημότητας και της πολιτικής. Ίσως γι’ αυτό το ελληνικό κοινό βρήκε σε αυτήν κάτι τόσο οικείο: οι ήρωες του The Boys θυμίζουν περισσότερο τους ατελείς και συχνά σκοτεινούς θεούς της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας παρά τους παραδοσιακούς, αψεγάδιαστους υπερήρωες των κόμικς.
Με αφορμή τη νέα σεζόν, ο δημιουργός της σειράς μίλησε για τις αντιδράσεις που προκαλεί το The Boys, τα σχόλια του Ίλον Μασκ, τη σχέση της σειράς με την ελληνική μυθολογία και το πώς τα πραγματικά γεγονότα επηρεάζουν τη μυθοπλασία.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Ειδικά αυτό το Σαββατοκύριακο, πολλοί μιλούν για το The Boys. Ακόμη και ο Ίλον Μασκ έκανε πρόσφατα κάποια σχόλια για τη σειρά. Θα ήθελα να ξεκινήσω από αυτό, αν συμφωνείτε.
Eric Kripke:
Φυσικά!
Μπορεί να αστειευόταν, αλλά το έκανε με έναν μάλλον άκομψο τρόπο, επαναλαμβάνοντας αυτό που πριν από μία εβδομάδα είχε κάνει ξανά (σχολίασε την επιλογή του Νόλαν να χρησιμοποιήσει μαύρη ηθοποιό σε ρόλο που κατά τη γνώμη του έπρεπε να δοθεί αποκλειστικά σε καυκάσια στην Οδύσσεια χωρίς καν να την έχει δει). Ζούμε σε μια εποχή όπου πολλοί εκφράζουν πολύ έντονες απόψεις για πράγματα που δεν έχουν παρακολουθήσει ή δεν γνωρίζουν πραγματικά. Πώς νιώθετε γνωρίζοντας ότι τόσος κόσμος ακούει συνανθρώπους του που συχνά δεν ξέρουν ακριβώς για τι μιλούν;
Eric Kripke: Η αίσθησή μου είναι η εξής: καταρχάς, όσον αφορά συγκεκριμένα τον Ίλον Μασκ, πρέπει να καταλάβει κανείς ότι όλα όσα πρεσβεύει το The Boys βρίσκονται σχεδόν στον αντίποδα όσων πρεσβεύει ο ίδιος. Οπότε, όταν ο Ίλον Μασκ επικρίνει τη σειρά, αυτό είναι ίσως η καλύτερη δυνατή επιδοκιμασία που θα μπορούσαμε να λάβουμε.
Ειλικρινά, ελπίζω να συνεχίσει να την κατακρίνει. Κάθε φορά που το κάνει, περισσότεροι άνθρωποι έρχονται να τη δουν. Το λατρεύω.
Από εκεί και πέρα, θεωρώ πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο διαδικτυακός κόσμος δεν είναι ο πραγματικός κόσμος. Όταν βρίσκεσαι μέσα σε αυτόν, έχεις την αίσθηση ότι είναι τα πάντα, ένας τυφώνας απόψεων και συναισθημάτων. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι έτσι.
Για παράδειγμα, όσοι συζητούν διαδικτυακά για τη σειρά μπορεί να είναι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Μέχρι στιγμής, όμως, το The Boys έχει φτάσει τα 59 εκατομμύρια προβολές. Άρα μιλάμε για ένα πολύ μικρό ποσοστό του συνολικού κοινού.
Είναι σημαντικό να διατηρούμε αυτή την προοπτική. Αν κάποιος θέλει να δει τη σειρά, θα χαρώ πολύ. Αν δεν θέλει, είναι απολύτως εντάξει κι αυτό.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Στην Ελλάδα αγαπάμε ιδιαίτερα το The Boys, γιατί μας θυμίζει αρκετά τους αρχαίους ελληνικούς μύθους. Οι υπερήρωές σας έχουν πολλά ελαττώματα, κάτι που δεν συναντάμε συχνά στο είδος. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια στη σειρά, έχει αλλάξει για εσάς η έννοια του υπερήρωα;
Eric Kripke: Όχι ιδιαίτερα. Ωστόσο, θίγεις ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Στην ελληνική μυθολογία, σε αντίθεση με πολλές άλλες μυθολογίες, οι θεοί ήταν βαθιά ελαττωματικοί χαρακτήρες. Ήταν προβληματικοί, συχνά καταστροφικοί, και αυτό μοιάζει πολύ με τους δικούς μας υπερήρωες. Είναι πραγματικά μια ενδιαφέρουσα σύνδεση.
Αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε ήταν να αναρωτηθούμε πώς θα ήταν οι υπερήρωες αν υπήρχαν στον πραγματικό κόσμο. Αν ήταν αληθινοί άνθρωποι. Και αν ήταν εξίσου μπερδεμένοι και ατελείς όσο όλοι οι υπόλοιποι από εμάς.
Παράλληλα, πιστεύω ότι κάθε καλή ιστορία επιστημονικής φαντασίας λειτουργεί ως μεταφορά για κάτι άλλο. Στην ουσία, δεν μιλά πραγματικά για το θέμα που φαίνεται να πραγματεύεται.
Η μεταφορά των υπερηρώων μπορεί να εφαρμοστεί σε πολιτικούς, διασημότητες, αθλητές, influencers των κοινωνικών δικτύων ή γενικά σε οποιονδήποτε διαθέτει εξουσία και παρουσιάζει μια συγκεκριμένη εικόνα στο κοινό, ενώ στην ιδιωτική του ζωή μπορεί να είναι τελείως διαφορετικός.
Η μάσκα που φορά ένας υπερήρωας λειτουργεί εξαιρετικά ως συμβολισμός για όλα αυτά. Γι’ αυτό και περισσότερο από το να σχολιάζουμε το ίδιο το είδος των υπερηρώων, χρησιμοποιούμε αυτή τη μεταφορά για να σατιρίσουμε πολλές διαφορετικές πτυχές της κοινωνίας.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες που θα χαλάσουν την εμπειρία του κοινού, ας πούμε ότι στην πέμπτη σεζόν υπάρχει ένας ιός (που παραπέμπει κάπως στα χρόνια της πανδημίας Covid-19) και ίσως αγγίζει επίσης κάποιους από τους σύγχρονους φόβους γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη. Επηρεάστηκε αυτή η ιστορία από πραγματικά γεγονότα; Και πιστεύεις ότι τέτοιες αναφορές βοηθούν το κοινό να δει βαθύτερα τη σημερινή κοινωνία;
Eric Kripke: Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια ιστορία από το κόμικ όπου ο Butcher καταστρώνει ένα σχέδιο για να εξοντώσει όλους τους υπερήρωες. Στην αρχική εκδοχή ήταν αρκετά περίπλοκο για τα σημερινά δεδομένα: βασιζόταν σε ένα ραδιοφωνικό σήμα που προκαλούσε έκρηξη στους εγκεφάλους τους μέσω κάποιας συγκεκριμένης συχνότητας.
Η βασική ιδέα του ιού, την οποία πράγματι αναπτύξαμε κατά τη διάρκεια και προς το τέλος της πανδημίας, προέκυψε από μια πολύ απλή σκέψη: γιατί να μην είναι απλώς ένας ιός;
Θέλαμε να απλοποιήσουμε τα πράγματα. Όταν χρησιμοποιείς κάποια πολύ τεχνική ή τεχνολογική εξήγηση, πρέπει συνεχώς να την αναλύεις και να την εξηγείς. Μετά από όσα έζησε ο κόσμος τα τελευταία χρόνια, αν πω απλώς «είναι ένας ιός», όλοι καταλαβαίνουν αμέσως περί τίνος πρόκειται.
Πρόκειται λοιπόν για την αναζήτηση στοιχείων με τα οποία το κοινό μπορεί να ταυτιστεί και να συνδεθεί. Αυτό κάνει την αφήγηση στην επιστημονική φαντασία πολύ πιο εύκολη, γιατί δεν χρειάζεται να εξηγείς τα πάντα μέσα από μακροσκελείς επεξηγήσεις.
Ο Eric Kripke δεν έδειξε να ενοχλείται ιδιαίτερα από τα σχόλια του Ίλον Μασκ, αντίθετα, τα αντιμετώπισε ως ακόμη μία επιβεβαίωση ότι το The Boys εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις. Ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο παράσημο για μια σειρά που χτίστηκε πάνω στην αποδόμηση της εξουσίας και των δημόσιων εικόνων. Άλλωστε, αν υπάρχει ένα μάθημα που μας διδάσκει το The Boys, είναι ότι οι πιο ισχυροί άνθρωποι του κόσμου συχνά μοιάζουν περισσότερο με κωμικούς χαρακτήρες απ’ όσο θα ήθελαν να παραδεχτούν. Και όταν ένας δισεκατομμυριούχος αισθάνεται την ανάγκη να σχολιάσει μια σειρά που υποτίθεται ότι δεν τον αφορά, ίσως το πιο ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι γιατί το έκανε ο δημιουργός της, αλλά γιατί το έκανε εκείνος.
www.ertnews.gr
