Στην ιστορία των κινηματογραφικών βραβείων, τα λεγόμενα “precursors”, δηλαδή τα Golden Globe Awards, τα Critics’ Choice Awards, τα Screen Actors Guild Awards και τα BAFTA Awards, θεωρούνται βαρόμετρο για τα βραβεία της ακαδημίας. Όταν ένας ηθοποιός τα κερδίζει όλα, η λογική λέει πως το Όσκαρ είναι σχεδόν εξασφαλισμένο. Κι όμως, η ιστορία έχει αποδείξει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Πρόσφατα, η Demi Moore κέρδισε Χρυσή Σφαίρα, το βραβείο της ένωσης κριτικών και το SAG (που μετονομάστηκε σε Actor), δημιουργώντας την αίσθηση πως οδεύει ολοταχώς προς το Όσκαρ. Ωστόσο, η Mikey Madison επικράτησε στα BAFTA, γεγονός που άλλαξε τη δυναμική της κούρσας και τελικά οδήγησε στη δική της νίκη στα Όσκαρ, μια εξέλιξη που χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως μεγάλη ανατροπή.
Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και με την Glenn Close για το The Wife. Είχε κερδίσει SAG, Critics Choice και Χρυσή Σφαίρα, όμως έχασε το BAFTA από την Olivia Colman για το The Favourite (“Η Ευνοούμενη”, του Γιώργου Λάνθιμου). Η Colman κέρδισε το Όσκαρ, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά ότι το BAFTA μπορεί να λειτουργήσει ως καθοριστικός προάγγελος.
Ακόμη πιο φορτισμένη ήταν η χρονιά του Chadwick Boseman για το Ma Rainey’s Black Bottom. Μετά τον θάνατό του, είχε κερδίσει Critics Choice, Χρυσή Σφαίρα και το SAG. Για αρκετούς θεωρούνταν σχεδόν βέβαιος νικητής του Όσκαρ. Ωστόσο, έχασε το BAFTA από τον Anthony Hopkins για το The Father (“Ο Πατέρας”) και τελικά ο Hopkins κέρδισε και το Όσκαρ. Η ανατροπή ήταν από τις πιο συζητημένες στιγμές των τελευταίων ετών.
Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι περιπτώσεις; Οι ηθοποιοί που θεωρούνταν φαβορί δεν είχαν κερδίσει το BAFTA. Υπάρχει όμως μία σπάνια εξαίρεση που αποδεικνύει ότι ακόμη και τα σερί βραβείων δεν εγγυούνται τίποτα.
Ο Russell Crowe, για το A Beautiful Mind (“Ένας Υπέροχος Άνθρωπος”), είχε κερδίσει τα Critics Choice, Χρυσή Σφαίρα, SAG και BAFTA, είχε δηλαδή ολοκληρώσει “το απόλυτο sweep”. Παρ’ όλα αυτά, έχασε το Όσκαρ από τον Denzel Washington για το Training Day (“Ημέρα Εκπαίδευσης”). Το γεγονός ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς ότι ο Crowe είχε ήδη κερδίσει Όσκαρ την προηγούμενη χρονιά για το Gladiator (“Μονομάχος”) και θεωρούνταν ισχυρός διεκδικητής για δεύτερη συνεχόμενη νίκη. Επιπλέον, ο Washington δεν είχε καν προταθεί στα BAFTA εκείνη τη χρονιά, κάτι που καθιστά την τελική ανατροπή ακόμη πιο αξιοσημείωτη.
Όλα αυτά δείχνουν πως, όσο ισχυρά κι αν είναι τα προγνωστικά, η τελική ψήφος της Ακαδημίας μπορεί να ανατρέψει κάθε αφήγηση. Οι εκπλήξεις αποτελούν μέρος της γοητείας των Όσκαρ, και ίσως γι’ αυτό συνεχίζουμε να τα παρακολουθούμε με τόση αγωνία.
www.ertnews.gr
