Με μια ανοιχτή επιστολή, η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου προσέγγισε τα μέλη της. Το μεγαλύτερο θέμα ήταν να υπογραμμιστεί ότι όσο ο κινηματογράφος χρειάζεται την Ευρώπη, άλλο τόσο συμβαίνει και το αντίθετο.
Το μήνυμα της επιστολής συμπυκνώνεται στη φράση “Cinema needs Europe, Europe needs cinema” και έρχεται σε μια περίοδο όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση επανεξετάζει το μέλλον του προγράμματος Creative Europe MEDIA, του βασικού χρηματοδοτικού εργαλείου που εδώ και περισσότερα από 35 χρόνια στηρίζει την ανάπτυξη, την παραγωγή, τη διανομή και την εξωστρέφεια του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.
Η παρέμβαση της Ακαδημίας δεν είναι τυπική. Είναι μια δημόσια υπενθύμιση ότι η Ευρώπη δεν συγκροτήθηκε μόνο μέσα από πολιτικές συμφωνίες και οικονομικούς θεσμούς, αλλά και μέσα από κοινές πολιτιστικές εμπειρίες. Ο κινηματογράφος υπήρξε ένας από τους πιο ισχυρούς τρόπους με τους οποίους οι λαοί της ηπείρου γνώρισαν ο ένας τον άλλον.
Από τη La Dolce Vita μέχρι το Τα Φτερά του Έρωτα και από την Amélie έως το Anatomy of a Fall, ευρωπαϊκές ταινίες μετέτρεψαν πόλεις, αισθητικές και ιδέες σε κοινές αναφορές πέρα από γλώσσες και σύνορα. Αυτό ακριβώς είναι που επιχειρεί να υπερασπιστεί η επιστολή: την ικανότητα της Ευρώπης να αφηγείται τις δικές της ιστορίες.
Το πρόγραμμα MEDIA παρουσιάζεται ως ένας αθόρυβος αλλά καθοριστικός μηχανισμός πίσω από πολλές επιτυχίες. Στήριξε ανεξάρτητες παραγωγές, φεστιβάλ, κινηματογραφικές αίθουσες, επαγγελματική κατάρτιση και νέους δημιουργούς, ενώ συνέβαλε ώστε ευρωπαϊκές ταινίες να ταξιδεύουν διεθνώς και να στέκονται απέναντι στην κυριαρχία των μεγάλων παγκόσμιων παικτών.
Στην επιστολή τονίζεται πως σήμερα το τοπίο αλλάζει δραματικά. Οι πλατφόρμες επηρεάζουν ολοένα περισσότερο την πρόσβαση του κοινού, η προσέλευση στις αίθουσες πιέζεται, η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει την παραγωγή και η γεωπολιτική αστάθεια επιστρέφει δυναμικά. Σε αυτό το περιβάλλον, η στήριξη της ευρωπαϊκής δημιουργίας θεωρείται περισσότερο αναγκαία από ποτέ.
Χαρακτηριστική είναι η φράση του κειμένου ότι χωρίς το MEDIA «θα ήμασταν όλοι λίγο λιγότερο Ευρωπαίοι». Μια διατύπωση που λέει πολλά περισσότερα από όσα φαίνονται: ότι η ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν κατοικεί μόνο στα κοινοβούλια και στις συνθήκες, αλλά και σε μια σκοτεινή αίθουσα, εκεί όπου άγνωστοι άνθρωποι συγκινούνται μαζί.
Λίγο πριν από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου ζητά από τους ανθρώπους του σινεμά να πάρουν θέση. Γιατί, όπως υπενθυμίζει, όταν προστατεύεις τον κινηματογράφο, προστατεύεις κάτι μεγαλύτερο από μια τέχνη: προστατεύεις την ίδια την ευρωπαϊκή φωνή.
www.ertnews.gr
