«Πολλές απ’ αυτές τις φωτογραφίες της εποχής είναι και προπαγανδιστικές και καλό είναι σήμερα να τις βλέπουμε με αυτό το μάτι. Δηλαδή, οι συνθήκες της καθημερινότητας στην κατοχή κρύβουν τη βαρβαρότητα την ίδια του πολέμου, τις μαζικές εκτελέσεις, το λιμό. Γι’ αυτό λέω ότι ο πυρήνας είναι οι δώδεκα φωτογραφίες» επισήμανε ο υπεύθυνος τμήματος Ιστορίας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ΚΚΕ Κώστας Σκουλαρίκος μιλώντας για τη συλλογή των 200 εκτελεσθέντων την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, που απέκτησε το ελληνικό Δημόσιο,στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο και την Μαρία Γεωργίου.
«Και δεν μπορούμε να τις δούμε ως φωτογραφίες ενός τουρίστα που περιδιαβαίνει την Ελλάδα τη δεκαετία του ’40. Πρέπει να τις δούμε μέσα από το βλέμμα ενός μέλους των στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής, ενός στελέχους των στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής. Ο Χόιερ είχε μια ιδιαίτερη σχέση, ήταν φωτογράφος ήταν και ζωγράφος, είχε ιδιαίτερη σχέση με το ναζιστικό καθεστώς. Δεν είναι ένας στρατιώτης γενικά και αόριστα» συμπλήρωσε.
«Αυτές οι φωτογραφίες σαν σύνολο καταγράφουν, ουσιαστικά, ντοκουμέντα του Χόιερ, ενός υπολοχαγού της Βέρμαχτ, ο οποίος απαθανάτισε διάφορα περιστατικά της κατοχής στην Ελλάδα και στη Γιουγκοσλαβία. Βέβαια, ο σημαντικός πυρήνας αυτών των φωτογραφιών είναι οι δώδεκα φωτογραφίες που αφορούν την εκτέλεση της Πρωτομαγιάς του 1944 στην Καισαριανή» είπε χαρακτηριστικά.
«Γι’ αυτό μένουμε στις φωτογραφίες των εκτελεσμένων, οι οποίες είναι πάρα πολύ σημαντικό, τα αιτήματα που έχουμε βάλει είναι, ένα πρωτογενές ψηφιακό αντίγραφο να δοθεί στο ΚΚΕ και στους Δήμους της Καισαριανής και του Χαϊδαρίου που έχουν Μουσεία ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Νομίζω για ευνόητους λόγους, η συντριπτική πλειοψηφία των εκτελεσμένων ήταν μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Ήταν από τους πρωτοπόρους των εργατικών λαϊκών αγώνων στη διάρκεια του μεσοπολέμου και με αυτή την έννοια μπορεί η τυπική ιδιοκτησία να ανήκει σε έναν φορέα του κράτους, όμως η ουσιαστική ιδιοκτησία ανήκει στο εργατικό λαϊκό και το Κομμουνιστικό Κίνημα, στο οποίο αφιέρωσαν τη ζωή τους.
Και πρέπει κατά συνέπεια αυτές οι φωτογραφίες να χρησιμοποιηθούν με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδεικνύουν τη σημασία της ηρωικής τους πράξης, να φωτίζουν ολόκληρο το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, που για εμάς είναι διαχρονικά επίκαιρο, γιατί και σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στην προοπτική γενίκευσης ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου σαν αυτόν στον οποίο προσέφεραν τη ζωή τους οι 200 της Καισαριανής. Δηλαδή και σήμερα έχουμε έναν πολλαπλασιασμό των πολεμικών εστιών. Αυξάνεται, κλιμακώνεται ο κίνδυνος γενίκευσης ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου υπό την ομπρέλα της γενικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Και οι 200 και σήμερα είναι ένα σύμβολο που δείχνει το σύνορο ανάμεσα σε δύο κόσμους, ανάμεσα στον κόσμο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και σε όσους τον αντιστρατεύονται» συνέχισε ο κ. Σκουλαρίκος.
Ερωτηθείς, με την ιδιότητα του ιστορικού, τι επιπλέον ενδεχομένως διακρίνει στις φωτογραφίες αυτές, είπε τα εξής:
«Βλέπουμε τη ρίζα της λεβεντιάς, του θάρρους, της παλικαριάς που δείχνουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα και αυτή για εμάς έχει να κάνει με την ιστορική γνώση της προηγούμενης περιόδου. Είπαμε ότι, η πλειοψηφία τους είναι συνδικαλιστές, εργάτες, κομμουνιστές, ηγετικά στελέχη του εργατικού κινήματος στην περίοδο του μεσοπολέμου, όπου υπάρχουν σκληρές αναμετρήσεις. Έχουν διωχθεί από όλες τις κυβερνήσεις του μεσοπολέμου, ξεκινώντας από το Ιδιώνυμο του Ελευθέριου Βενιζέλου και φθάνοντας στη δικτατορία Μεταξά, μέχρι να παραδοθούν από την κυβέρνηση Τσουδερού.
Αυτό που βλέπουμε, δηλαδή αυτή η υπέρβαση του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, έχει να κάνει με τη χρόνια και συνειδητή στράτευση σε έναν συλλογικό αγώνα για, όχι μόνο για την απελευθέρωση από την τριπλή φασιστική κατοχή, αλλά και για μια κοινωνία σοσιαλιστική, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και αυτό είναι που τους δίνει δυνάμεις να κρατήσουν».
www.ertnews.gr
