«Η άφιξη του Μάγου Τιούμπερ και η νίκη της αυλής», μια ιστορία για παιδιά που θυμήθηκαν πώς να παίζουν στ’ αλήθεια. «Σε μια πόλη γεμάτη φωνές, παιχνίδι και φαντασία» εκτυλίσσεται το παραμύθι από τις εκδόσεις Οσελότο, όπου εμφανίζεται ένας παράξενος μάγος με γυαλιστερό χαμόγελο και φίλτρα, ο μάγος Τιούμπερ.
«Το παραμύθι της Victoria Bonareva και του Αθανάσιου Πατρόπουλου – η πρώτη τους συγγραφική προσπάθεια, η οποία συνοδεύεται με μια πολύ ωραία εικονογράφηση του Αριστείδη Καραβία, προσκαλεί τα παιδιά σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας, εκεί όπου η καρδιά μαθαίνει να ξεχωρίζει το αληθινό από το φανταχτερό. Σε έναν κόσμο γεμάτο οθόνες, ειδοποιήσεις και ψηφιακές φωνές, η ιστορία δείχνει πώς η μοναξιά μπορεί να γεννηθεί αθόρυβα, όταν οι άνθρωποι ξεχνούν να κοιτάζονται στα μάτια και να μοιράζονται στιγμές από κοντά», λέει διαβάζοντάς το ο Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου Στράτος Γεωργούλας.
«Οι συγγραφείς του παραμυθιού είναι εκπαιδευτικοί με ενεργή ενασχόληση στις νέες τεχνολογίες και μακρά εμπειρία στον χώρο της μάθησης και της παιδικής ανάπτυξης. Γνωρίζοντας από κοντά τον ψηφιακό κόσμο και τη δυναμική του, επέλεξαν συνειδητά να αξιοποιήσουν τη γνώση τους όχι για να τον καταδικάσουν, αλλά για να τον φωτίσουν με παιδαγωγική ματιά», επισημαίνει ο κ. Γεωργούλας και συνεχίζει υπογραμμίζοντας. «Το παραμύθι δημιουργήθηκε με στόχο να μιλήσει στα παιδιά στη γλώσσα της εποχής τους, να τα βοηθήσει να κατανοήσουν τις επιρροές που δέχονται καθημερινά και να τα ενθαρρύνει να καλλιεργήσουν υγιή σχέση με την τεχνολογία. Με ευθύνη, ευαισθησία και αισιοδοξία, οι δημιουργοί επιδιώκουν να ανοίξουν έναν ουσιαστικό διάλογο ανάμεσα στα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς για την αξία της πραγματικής ανθρώπινης σύνδεσης.
Η αφήγηση κορυφώνεται με μια έντονη εικόνα: ένας άνθρωπος βιώνει μια καθοριστική στιγμή της ζωής του χωρίς κανέναν δίπλα του. Η σκηνή αυτή λειτουργεί σαν καθρέφτης, καλώντας τον μικρό αναγνώστη να σκεφτεί πώς οι επιλογές της καθημερινότητας μπορούν, χωρίς πρόθεση, να απομακρύνουν τους ανθρώπους μεταξύ τους.
Στην ιστορία εμφανίζεται και ένας δημοφιλής δημιουργός του διαδικτύου, που αρχικά μοιάζει να έχει όλα όσα θαύμαζαν τα παιδιά. Σταδιακά όμως αποκαλύπτεται ότι η εικόνα που προβάλλεται δεν ταυτίζεται πάντα με την πραγματικότητα και ότι η ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση μπορεί να γίνει παγίδα.
Με αισιόδοξη ματιά (που τόσο χρειαζόμαστε σήμερα), το βιβλίο δεν ενοχοποιεί την τεχνολογία, αλλά προτείνει μέτρο και σκέψη. Υπενθυμίζει ότι η ουσιαστική χαρά ανθίζει εκεί όπου υπάρχουν αληθινή επαφή, παρουσία και μοίρασμα ζωής».
www.ertnews.gr
