Αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν.
Αφενός ο πλανήτης δεν (αυτό)καταστράφηκε από τη μωρία των ηγετών της Γης ή από κάποια παγκόσμια φυσική καταστροφή. Και αφετέρου ο γράφων έχει κέφια επειδή αυτές οι άγιες ημέρες θυμίζουν στον ίδιον και στους περισσότερους από εμάς ότι πρέπει να πατήσουμε λίγο «φρένο» και να γίνουμε πάλι παιδιά. Γιατί, όπως έλεγε και ο Πάμπλο Πικάσο: «Κάθε παιδί είναι καλλιτέχνης. Το θέμα είναι πώς θα παραμείνει καλλιτέχνης μεγαλώνοντας».
Το 2025 αποτελεί παρελθόν. Νέες προκλήσεις ανοίγονται μπροστά μας στο 2026. Προκλήσεις σε κάθε έναν από εμάς προσωπικά, αλλά και για την ανθρωπότητα συνολικά. Ζώντας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, ευελπιστούμε η τεχνολογία να χρησιμεύσει για τη βελτίωση της ζωής του ανθρώπου και όχι για την υποδούλωσή του.
Τι πρέπει να κάνουμε ως μονάδες; Για αρχή να βάζουμε μικρούς καθημερινούς στόχους. Να εργαζόμαστε γι’ αυτό που είπε ο Χριστός: «Δώσε ημίν σήμερον…». Και στη συνέχεια να θυμηθούμε τι έλεγαν οι Λατίνοι: «Utere, non numera». Δηλαδή, χρησιμοποιείστε τον χρόνο που έχετε στη διάθεσή σας, μην τον μετράτε. Σε εποχές Τραμπ, άλλωστε, δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα. Κάθεσαι αναπαυτικά κι απολαμβάνεις το… roller coaster.
Με την ευχή, λοιπόν, να έχουμε υγεία, ειρήνη και προκοπή, ας ανοίξουμε την «αυλαία» του νέου χρόνου. «Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσ’ της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινίσει…».
* Ο Κώστας Λαμπρόπουλος είναι αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Πελοπόννησος», συντονιστής του Peloponnisos FM 103,9, καθηγητής δημοσιογραφίας και συγγραφέας.
Dropmedia.gr | Αθλητικές Ειδήσεις | «Κόκκινη κλωστή δεμένη…»
